Czyszczenie tapicerki, Pranie wykładzin wiąże się z ryzykiem dlatego należy pamiętać o przeprowadzeniu testów: stabilności koloru, oraz możliwość rozciągnięcia materiału lub jego zniekształcenia. Powinieneś mieć świadomość różnego pochodzenia zabrudzeń i umieć odnaleźć ślady powstałe na skutek działania promieni słonecznych, warunków pogodowych, wytarcia i zużycia, zniszczeń na skutek wypalenia przez żar z papierosów czy zażółceń. Pamiętaj, że pod wierzchnią warstwą brudu mogą znajdować się plamy i zanieczyszczenia, które pojawią się dopiero podczas czyszczenia .Istnieją bowiem pułapki takie jak w przypadku materacy. Do prania nadaję się jedynie pokrowce, które mają wyraźne i jednoznaczne oznakowanie takiej możliwości. Materaca bez wyraźnego oznakowania o możliwości prania, nie należy czyścić chemicznie, prać na mokro lub czyścić przy pomocy pary wodnej.Na szczęście Większość rodzajów tapicerki może być czyszczona na mokro.

Wielu z nas zdaje sobie sprawę z tego, że tapicerka meblowa powinna być wizytówką każdego domu i firmy. Pranie tapicerki to czynność , którą każdy z nas może zrobić. Nie musisz być specjalistą choć niezbędne jest przestrzeganie zasad wymienionych w nie mniejszym artykule. Zawsze jednak można skorzystać z usług profesjonalistów w każdym większym mieście, Warszawa czy Kraków znajdziesz firmę specjalizującą się w tego typu usługach.

Suszenie
1. Kiedy wypierzesz już wszystkie pokrowce poduszek, postaw je na podłodze. Pomiędzy poduszki wsuń zwinięty w rolkę ręcznik to usprawni przepływ powietrza i skróci czas schnięcia.
2. Przenigdy nie odkładaj poduszek na sofę zanim nie są zupełnie suche!
3. Aby wyprać tyły i spody mebli odwróć mebel i postaw go na podłodze (poziomo, nie pionowo). Po wyczyszczeniu pamiętaj o dokładanym wysuszeniu czyszczonej powierzchni przyspieszysz to włączając wiatrak albo nawiew

Szczecin leży w północno-zachodniej Polsce, w zachodniej części woj. zachodniopomorskiego przy granicy polsko-niemieckiej. Miasto leży nad rzeką Odrą oraz jeziorem Dąbie, obejmując część Międzyodrza.

Szczecin jest stolicą  województwa Zachodniopomorskiego, powierzchnia Szczecina to 303 km2 należy po Warszawie do najbardziej rozległych miast Polski. Szczecin to ważny port morski, mimo że od wybrzeży Bałtyku dzieli go w linii prostej odległość około 65 km a drogą lądową około 100 km. Szczecin to ośrodek przemysłowy, handlowy i kulturalny oraz siedziba 11 wyższych uczelni, w których studiuje około 35 tys. studentów. Przez miasto przebiegają 4 drogi krajowe. Ulice miasta mają łączną długość ponad 750 km.

Szczecin leży nad Odrą, na nizinnym obszarze rozciągającym się na szerokość nieco ponad 10 km kotliny międzyrzecza. Odra płynie przez Szczecin dwoma korytami - jej wschodnie odnoga to rzeka Regalica, która wpada do jeziora Dąbskiego, a druga odnoga - to Odra Zachodnia, która płynie wzdłuż licznych dzielnic Szczecina, uchodząc do Roztoki Odrzańskiej na wysokości Polic. Rzeka dzieli miasto na dwie części:  lewobrzeże i prawobrzeże.

Z ogólnej powierzchni miasta spora część przypada na lasy, parki i wody. W granicach Szczecina jest 16 jezior i stawów. W mieście znajduje się 15 parków, które zajmują powierzchnię ponad 140 ha. Największym jest Park Kasprowicza oraz Park Żeromskiego. Największym i najciekawszym skupiskiem zieleni jest Cmentarz Centralny rozciągający się na powierzchni około 160 ha. Jest to największy cmentarz w Polsce oraz 2 w europie. Szczecin jest otoczony parkami leśnymi, z których najbliżej centrum znajduje się Park Leśny Arkoński, a zaraz za nim Park Leśny Głębokie z jeziorem Głębokie.

Klimat miasta i okolic jest określany jako wilgotny i umiarkowanie ciepły. Jest on kształtowany przede wszystkim przez wpływy Bałtyku i bliskość Atlantyku, a średnia temperatura lata jest niższa o 1-2°C nić w Polsce centralnej, natomiast zimy są odpowiednio łagodniejsze o około 2°C.

W Szczecinie działa również wiele firm i organizacji znanych w całym kraju, między innymi ma tu swoją siedzibę największy dostawca usług hostingowych  w Polsce Home.pl, Stocznia Szczecińska budująca statki na cały świat, Szczeciński Serwis Ogłoszeniowy Ogłoszenia Szczecin oraz wiele innych firm z różnych branż, w tym IT. Ogłoszenia Szczecin to Szczeciński portal ogłoszeniowy który w którym mieszkańcy miasta znajdą mnóstwo ogłoszeń, ofert firm z naszego województwa oraz całego kraju.

W 2006 roku w mieście było 17 targowisk, z czego 15 z przewagą sprzedaży drobnodetalicznej. Największe szczecińskie bazary to: Pogodno (ul. Reymonta), plac Kilińskiego, Turzyn przy ul. Bohaterów Warszawy (obecnie w przebudowie), Targowisko na Szafera, Manhattan, a także targowisko przy ul. Dziennikarskiej w Szczecin-Dąbiu.  

Szczecin słynny jest z kilku produktów. Najważniejszym z nich jest paprykarz szczeciński, który jest typowym dodatkiem do kanapek. Składa się z rybiego mięsa, ryżu, cebuli, koncentratu pomidorowego, oleju roślinnego, dodatku różnych przypraw i soli.  

Sabot (drewniak) - oryginalnie obuwie stworzone wyłącznie z drewna, używne przez biednych chłopów we Francji.
Jego nazwa zrobiła jednak zaskakującą karierę w innych dziedzinach życia: w wieku rewolucji przemysłowej zbuntowani robotnicy używali twardych sabotów do niszczenia - w ich mniemaniu - konkurujących z nimi maszyn stąd “sabotaż”.

Chodaki - rodzaj prostego obuwia ze skóry lub kory lipowej, noszone od niepamiętnych lat.
Obuwie to w lasach mazowieckich nazywano kurpie, w Rusi podlaskiej nad Bugiem i w Czechach zwane były postołami, wśród górali podhalańskich zwane kierpcami. Dawna zagonowa, uboga szlachta, nosząca częstokroć zamiast butów chodaki z kory lipowej, była zwana od nich szlachtą chodaczkową.
Do dziś tradycyjne klompen noszone są na holenderskiej wsi.

GLANY
Glany – to nie są buty sportowe ciężkie, skórzane, wojskowe buty (waga “standardowych” glanów tj. dziesięciooczkowych, zwanych popularnie dziesiątkami i sięgających do ok. 1/3 łydki, wynosi ok. 750 g każdy), zwykle czarne, znacznie rzadziej brązowe, niekiedy też czerwone. Cholewy zwykle zachodzące za kostkę, czasem nawet do kolan, wzmocnione blachą na palcach (często także na pięcie).
Noszone przez część grup subkulturowych: punków i skinów, popularne są również wśród metali, gotów oraz hipisów. Buty podobne do glanów noszone są też przez służby mundurowe (np. wojsko czy policję) i osoby pracujące w halach fabrycznych i warsztatach. Z drugiej strony zdarza się, że funkcję glanów pełnią buty służb mundurowych z demobilu. Także buty marki Dr. Martens zanim zostały zaadaptowane przez subkultury młodzieżowe jako glany, pełniły rolę obuwia roboczego, chroniącego przed urazami[1]
Główną cechą glanów jest ich wygląd, odróżniający się od obuwia noszonego na co dzień na ulicy. Często dla wyróżnienia sznurowadła w glanach zamieniane są na wyraźnie kontrastujące barwą, np. białe, czerwone lub w barwach fluorescencyjnych, czasami odmiennej barwy w każdym bucie. Często kolor sznurowadła świadczyć ma o guście muzycznym bądź przekonaniach politycznych właściciela butów (np. białe są typowe dla środowisk ultraprawicowych, a czerwone dla ultralewicowych oraz anarchistów). Na początku glany robiono samemu, przerabiając buty z demobilu, z czasem specjalnie produkowane glany, w różnych kolorach, trafiły do ogólnodostępnych sklepów z obuwiem, stając się nie elementem manifestacji kontestacji, ale modą. Znane firmy to np. Steel, Heavy Duty, KMM, Revenger, Shellys Rangers, Underground, Dr Martens. Glany marki Break Free produkuje firma Wojas.
W latach 80. w Polsce bardzo popularne były tzw. rumunki, czyli specjalistyczne obuwie robotnicze (kolej, budownictwo) sprowadzane do Polski z Rumunii, charakteryzujące się bardzo długą sznurowaną cholewą.
W medycynie często stosowane jako obuwie ortopedyczne. Szczególnie dla osób po urazach śródstopia, kostki i łydki.

KALOSZE
Kalosze (gumowce, gumiaki, gumaki, kaloszaki) – gumowe buty chroniące nogi lub buty przed zamoczeniem.
niskie kalosze nakładane na obuwie, kalosze do pół łydkiPierwotnie kalosze nie były obuwiem, lecz osłoną na obuwie. Bardzo niskie, tylko do kostki, zakładano na obuwie, aby chronić obuwie przed ubrudzeniem i zamoczeniem. Po dojściu do terenu zadaszonego (np. do pracy) można kalosze zdjąć i chodzić w butach. W niektórych państwach ten typ kaloszy jest bardzo popularny i używany do dziś, w Polsce obecnie kalosze w tej formie są rzadko używane.
Inny rodzaj kaloszy, to wyższe (nawet do kolan), gumowe buty używane przez grupy robotnicze pracujących na otwartym powietrzu, np. robotników budowlanych, rolników, a także turystów, wędkarzy, rybaków i inne osoby mające często kontakt z mokrym podłożem. Często używane także przez małe dzieci. Ten rodzaj obuwia występuje czasem w handlu jako po prostu “gumowe buty”.
Odmianą kaloszy są tzw. gumofilce, tzn. ocieplane buty z gumową podeszwą i stopą oraz filcową cholewą do połowy łydki. Takie buty wykorzystywane są w przemyśle i rolnictwie, a także niekiedy w wojsku, szczególnie zimą.
Coraz częściej guma w kaloszach i gumofilcach zastępowana jest tworzywami sztucznymi - PCV.
Istnieją też kalosze dla zwierząt, np. dla koni.

KAPCIE
Kapcie (regionalnie pantofle, papucie, laczki itp.) – rodzaj obuwia przeznaczony do noszenia w mieszkaniu. Czasem jako kapcie używane są inne rodzaje obuwia takie jak:
- klapki
- drewniaki
- pantofle
W niektórych regionach Polski słowo kapeć oznacza bardzo zużyty but lub inny rodzaj obuwia. Na Górnym Śląsku najpopularniejsza jest nazwa laćki (laczki), na wschodzie kraju - ciapy, natomiast w okolicach Częstochowy- chapcie.
Terminem kapeć określa się także koło pojazdu (wyposażone w oponę pneumatyczną), z którego zeszło powietrze. Tak zwanego kapcia możemy “złapać” przedziurawiając oponę w samochodzie.

KLAPKI
Klapek – rodzaj lekkiego obuwia wykorzystywany do noszenia po mieszkaniu (kapcie), jak i na dworze.
Klapek charakteryzuje się odkrytą piętą i (często) palcami stóp. Często klapki trzymają się stóp jedynie za pomocą paska (o różnej szerokości) umiejscowionego pomiędzy palcami a śródstopiem. Nazwa klapki pochodzi od charakterystycznego odgłosu powstającego przy chodzeniu w niektórych rodzajach tych butów. Zasadniczą cechą wszystkich rodzajów klapek jest to, że nie trzymają pięty za pomocą cholewki, ani paska.
Na rynku popularne są klapki z wodoodpornych tworzyw sztucznych, używane np. na basenach, poza nimi spotykane są też klapki skórzane i z innych tworzyw naturalnych.
Ze względu na sposób wykonania, popularną odmianą klapek stają się tzw. japonki, w których dwa paski przechodzą pomiędzy palcem dużym a następnym.

 OFICERKI
Oficerki - buty o wysokich cholewach, zazwyczaj skórzane, używane do jazdy konnej. Mają sztywną i pozbawioną wyraźnego bieżnika podeszwę, która umożliwia prawidłowe oparcie stopy w strzemieniu i pozwala na bezpieczne wysunięcie stopy w razie upadku z konia. Cholewa jest często usztywniona w tylnej części tak, aby nie opadała i nie marszczyła się w dolnej części. Obuwie tego rodzaju używane jest także w wojsku jako element stroju paradnego. Do jazdy konnej używane są także wysokie buty wykonane z tworzyw sztucznych takich jak guma i PVC, podobne do skórzanych ale całkowicie nieprzemakalne. Są tańsze, ale nie dają tak dobrego ułożenia stopy w strzemionach jak skórzane. W zamian dają pełną ochronę przed przemakaniem, łatwo się je czyści i nie wymagają szczególnej konserwacji.

PANTOFLE
Pantofle - elegancki rodzaj obuwia damskiego o niskiej cholewce (poniżej kostki).
Regionalnie (małopolskie) słowo pantofel oznacza kapeć.
Regionalnie (mazowieckie) słowo “pantofel” oznacza męskie, eleganckie buty do garnituru.
Słowo pochodzi z języka włoskiego pantofola (liczba mnoga pantofole)–miękki rodzaj obuwia przeznaczony do użycia w domu.

SANDAŁY
Sandały – rodzaj otwartego obuwia składającego się z podeszwy i rzemyków, które utrzymują sandał na stopie. Niekiedy jeden z pasków przechodzi pomiędzy dużym palcem a następnym.
Noszenie skarpet do sandałów uznawane jest powszechnie za faux pas; jedynie czasami bywa uwarunkowane modą i lokalnymi, środowiskowymi zwyczajami. Przy dłuższych wycieczkach skarpeta zabezpiecza stopę przed otarciami. Sandały są szczególnie lubiane przez kobiety, lecz coraz częściej noszą je też mężczyźni. Ostatnio dużą popularność wśród obydwu płci zdobyły modele sportowe. Sportowe sandały zapewniają wysoki komfort noszenia (często mają poduszki powietrzne w podeszwach, wygodne materiałowe lub materiałowo-skórzane paski). Najnowsza metoda wytwarzania podeszew - metoda bezpośredniego wtrysku - umożliwia bardzo dobre dostosowanie się podeszwy do stopy.

SZPILKI
Szpilki – buty na wysokim, cienkim obcasie noszone najczęściej przez kobiety.
Zbyt częste ich noszenie powoduje deformacje stóp (haluksy, palce młoteczkowate, modzele śródstopia), kolan, bioder i kręgosłupa (dyskopatie w odcinku lędźwiowo-krzyżowym oraz szyjnym) oraz złe samopoczucie.

TRAMPKI
Gumowe podeszwy w obuwiu wprowadził Wait Webster, który je opatentował w 1832 r. Pierwszą firmą, wytwarzającą buty sportowe, była firma Josepha William Fostera w Boulton (Anglia) – założona w 1890 (późniejszy Reebok), ale trampki wymyślono w USA, w firmie Marquisa M. Converse. W 1908 r. wyprodukowano pierwszy model tego obuwia nazywany All Stars przeznaczony dla koszykarzy. Buty te miały grubą gumową podeszwę i czarny płócienny wierzch, sięgający ponad kostkę. Znakiem firmowym była gwiazda na kostce. Buty te początkowo nie były zbyt popularne wśród zawodników, ale w ich promocję (jak i promocję koszykówki) zaangażował się w 1923 Charles „Chuck” H. Taylor, gracz drużyny Akron Firestones. Taylor skutecznie rozpropagował ten typ obuwia, zarówno wśród zawodników jak i całego społeczeństwa – stąd trampki są wiązane z jego nazwiskiem.
W latach 40. i 50. XX w. białe trampki wprowadzono jako buty treningowe do amerykańskiej armii, natomiast koszykarze zaczęli je farbować zgodnie z barwami swoich drużyn.
W latach 50. i 60. XX w. trampki stały się ulubionymi butami nastolatków i symbolem młodzieżowego buntu, a także swoistego stylu bycia. W trampkach występowały gwiazdy rocka, były typowym symbolem punków, nosili je również młodzi intelektualiści. “Klasyczne” trampki znikają w latach 70. XX w., zastępowane przez coraz wymyślniejsze technologie butów sportowych. Obecnie trampki ponownie wracają do łask stając się elementem młodzieżowej mody.
W Polsce buty tego typu pojawiły się w latach ‘30. XX w. a ich producentem była firma “Stomil”. Nazwa polska wywodzi się od określenia “trampa” czyli łazika, wędrowca, gdyż buty takie noszono podczas wycieczek pieszych.

Źródło Wikipedia

Założona w 1964 roku w Washington County jako Blue Ribbon Sports przez Billa Bowermana i Philipa Knighta, który do 2004 był prezesem koncernu. Jej nazwa pochodzi od greckiej bogini Nike. Przychody za rok obrachunkowy 2004/2005 – 13,7 mld USD.

 W latach 90. wybuchł skandal związany z ujawnieniem warunków pracy w fabrykach lokalnych podwykonawców pracujących na zlecenia firmy Nike. M.in. w fabrykach szyjących buty Nike w Indonezji łamano prawa pracownicze dotyczące warunków pracy, BHP i wynagrodzeń. Reputacji firmy zaszkodziło również to, że w niektórych fabrykach do produkcji jej sprzętu sportowego zatrudniano dzieci. Reperkusją tych wydarzeń była spadająca sprzedaż produktów Nike. Koncern w następnych latach wypracował specjalne kodeksy postępowania z pracownikami zatrudnionymi w najuboższych krajach świata oraz przyjął całkowity zakaz korzystania z pracy dzieci.

Za całokształt przekazu reklamowego Nike była dwukrotnie nagradzana na festiwalu reklamy w Cannes (1994, 2003). Jednak hasło Nike You don’t win silver, you lose gold (pol. Nie wygrywasz srebra, tylko tracisz złoto), wiodące dla kampanii reklamowej przy okazji Olimpiady w Atlancie w 1996 wywołało w USA powszechne oburzenie z powodu sensu przeczącego olimpijskiej idei szlachetnej rywalizacji i pochwały wysiłku sportowego.

Źródło Wikipedia

René Lacoste, sławny francuski tenisista wymyślił w 1929 r. własną koszulkę. W 1933 r. wraz z André Gillier założył firmę. Grając w 1926 r. w turnieju US Open założył po raz pierwszy białą koszulkę z krótkimi rękawami, szytą z francuskiej bawełny. Była ona całkowitą odmianą od panującej aktualnie mody tenisowej. Rok później amerykańska prasa nazwała Rene “the Alligator” (ang. aligator) z powodu noszonej przez niego teczki ze skóry aligatora, przezwisko to spodobało się publiczności dobrze bowiem opisywało zawziętość Lacoste’a na korcie tenisowym i poprosił on swojego przyjaciela aby narysował on “krokodyla” którego następnie wyhaftował na używanych przez niego koszulkach.[1] Kiedy w 1933 rozpoczęła się masowa produkcja koszulek Lacoste postanowił on używać tego wizerunku jako oficjalnego loga firmy. Firma odniosła znaczący sukces w latach 80. XX wieku, wtedy rozpoczęła się jej światowa popularność.

Źródło Wikipedia

Firma ta została założona w 1993 roku, w Pensylwanii - w miasteczku Paoli. Jej nazwa wywodzi się od popularnego zwrotu używanego przez amerykańskich komentatorów sportowych. Kiedy gracz zostaje sfaulowany przy próbie rzutu i piłka wpada do kosza, komentator często mówi właśnie “and one!”. My używamy tego słowa, wykonując jakiś trik.

Początkowo firma znana była z produkcji T-Shirtów z obraźliwymi tekstami takimi jak: “wstań, bym mógł cię zniszczyć” albo “idę pograć - powiedz starej, że wrócę później”.

Źródło Wikipedia

Nazwa pochodzi od zadania all day I dream about sport, co znaczy cały dzień marzę o sporcie; pierwsze litery tych słów dają nazwę adidas lub od pseudonimu (Adi) i nazwiska założyciela firmy Adolf Dassler. Pseudonim plus trzy pierwsze litery nazwiska dają nazwę adidas.

W 1948 uległa podziałowi na 2 firmy: Adidas i Puma. Już jako Adidas AG (AG – skrót od niem. Aktien-Gesellschaft, czyli spółka akcyjna) została zarejestrowana 18 sierpnia 1949. Od 1972 jej znakiem firmowym jest koniczynka, symbolizująca ducha igrzysk olimpijskich oraz połączenie 3 kontynentów, często jakie samodzielne logo firmy występują również trzy paski. Po zakupie przez firmę Adidas AG w 1997 francuskiej firmy produkującej odzież sportową, Salomon SA, zmieniono nazwę na Adidas-Salomon AG. W 2006 Adidas przejął firmę Reebok. W tym samym roku firma Salomon SA została sprzedana i w połowie 2006 powrócono do nazwy Adidas AG.

Źródło Wikipedia

Serwis poświęcony jest opisom markowego obuwia sportowego renomowanych firm.
Zapraszamy serdecznie do pisania na temat obuwia sportowego. Na tym forum można podzielić się swoimi uwagami na temat obuwia, polecić dobry sklep lub napisać opinię na temat danego produktu.

Jeśli Wiesz coś fajnego na temat obuwia sportowego, podziel się z nami!